Starterscolumn september/oktober 2010

4 okt 2010

Nooit gedacht dat ik hier terecht zou komen. Facilitair, wat is dat nu eigenlijk? Probeer dat maar eens uit te leggen aan je buurman, opa of vriendin. Ik probeer het altijd maar te verwoorden in: ja, iets met beveiliging, schoonmaak en catering. Mensen knikken dan meestal instemmend en verder ga ik er ook niet op in. Kun je eigenlijk verwachten van mensen die hier direct niets mee te maken hebben dat ze het verhaal begrijpen wanneer je het zelf niet eens duidelijk kan verwoorden?! Volgens mij niet. Daarnaast zijn schoonmaak, catering en beveiliging nu ook niet direct de meest sprekende onderwerpen.

Ook binnen mijn eigen organisatie merk ik dat het niet altijd bekend is wat wij als Facilitaire Dienst nu eigenlijk doen. Ja, iedereen weet ons te vinden wanneer de computer niet werkt, de wc’s overstromen of wanneer er voor de nieuwe medewerker geen badge is aangemaakt, maar wat wij achter de schermen doen….. geen idee! De verantwoordelijkheid voor deze missende kennis ligt ook grotendeels bij de facilitaire organisatie zelf. We promoten onze successen niet tot weinig om ook werkelijk gezien te worden. Iets wat volgens mij kenmerkend is voor de facilitaire branche. We zijn de kracht achter het goed functioneren van een organisatie maar worden vaker gezien als factor die onvoldoende inspeelt op de wensen van het primaire proces.

Ik vraag me dan ook weleens af wat er zou gebeuren op het moment dat we als Facilitaire Dienst niet aanwezig zouden zijn. Volgens mij krijgen we dan hele ‘leuke’ scenario’s:
  • De koffie is op : iedereen zou de hele dag moet doorkomen zonder de benodigde cafeïne.
  • Deuren zijn niet geopend: niemand, zowel de patiënt als de medewerker, kan het pand in.
  • Computers werken niet: ICT is niet aanwezig dus die kunnen dat niet oplossen.
  • Restaurant is gesloten: wat te eten halen tussendoor zit er niet in.
  • Toiletten zijn niet schoon: dat betekend toch echt dat je op plasspetters van je voorganger zal moeten zitten.
  • Bewegwijzering klopt niet: patiënten kunnen lang zoeken naar de balie waar hun arts zich bevindt.

Zo kan ik nog wel even doorgaan. Nu ik dit zo opschrijf is het misschien wel een idee om deze scenario’s ook eens bij onze klant neer te leggen. Want eigenlijk doen we als Facilitaire Organisatie best wel veel en kan het primaire proces stiekem niet zonder ons. Maar ssst… dat is ons geheim.

Anne-Mae Ouwehand

Terug